![](http://pounezar.ir/uploads/2014/09/930608sepyani-11-400x280.jpg)
حیدر سپیانی قهرمان پیشکسوت کشتی،مرد همیشه حاضر ورزش فریدونشهر
طوری کشتی را دوست دارد که چنین علاقه ای را کمتر نزد جوانان ورزشکار دیده ام. وقتی از گذشته ورزشی اش می پرسی چنان با عشق و ذوق خاطرات را به زبان می آورد؛ انگار همه آن ها را همین دیروز تجربه کرده و هنوز اشتیاق و هیجان آن ها در وجودش است.
تشک کشتی را مقدس و تمام زندگی خود را مدیون ورزش می داند و می گوید: ای کاش در زمان حال جوان بودم و بیشتر می توانستم کشتی بگیرم و برای شهر و دیارم افتخار کسب کنم.
وقتی برای جوان تر ها از تجربیاتش می گوید،از انگیزه بالایش برای موفقیت تعجب می کنی و معنی عشق را در نگاه هایش به ورزشکاران نوجوان و جوان کشتی گیر که اول راه هستند می ببینی.
وقتی از کشتی حرف می زند انگار دارد یکی یکی فن ها را مرور می کند و چنان از لحظات ورزش اش برایت می گوید که خواهی نخواهی بارانداز حرف هایش می شوی و مثل یک کشتی گیر تازه کار که اسیر فن های استاد می شود، اسیر می شوی.
دیوارهای اتاق های خانه اش پر از لوح قهرمانی و مدال های رنگارنگ قهرمانی هایش است و خانه اش بوی کشتی می دهد.بویی که شادابی و طراوتی مثال زدنی به حیدر سپیانی قهرمان و پهلوان کشتی شهرستان فریدونشهر و کشور داده است که می توان از چشمانش، به عشق درونش پی برد.
به بهانه قهرمانی حیدر سپیانی در مسابقات قهرمانی کشور انتخابی تیم ملی جهت اعزام به مسابقات جهانی صربستان، مروری کردیم بر خاطرات سی سال عرق ریختن بر روی تشک کشتی این قهرمان و ورزشکار پر تلاش فریدونشهری که در ادامه از زبان خودش می خوانید:
سن و سال کمی داشتم که به تشویق معلم ورزشمان آقای ایزدی وارد رشته وزنه برداری شدم و در این رشته شروع به ورزش کردم که با رفتن معلم مان و مخالفت های خانواده نتوانستم آن رشته را ادامه بدهم تا اینکه به سربازی رفتم و بعد از آن وقتی برای دیدن مسابقه کشتی که در مدرسه جنت (فروغ امروزی) که با استقبال پر شور مردم نیزهمراه بود رفتم، از شور و هیجان مردم و نیز زیبایی کشتی به وجد آمدم و همان زمان بود که عاشق ورزشی شدم که نمی دانستم قرار است مرا تا کجا با خود ببرد.
بعد از ان بود که با حمایت های مسئول اداره پست آن زمان (سال 64) آقای سلیمی جذب کشتی شدم و در تمرینات تیم بزرگسالان شهرستان حضور پیدا کردم و خیلی زود جزو نفرات اول تیم شدم. آن موقع نگاه خانواده ها به ورزش مانند امروز نبود و خدا بیامرز پدرم می گفت: کشتی یعنی کشتی (به کشتن دادی) اخه این هم شد ورزش؟
ولی علاقه من آنقدر به این ورزش زیاد شده بود که در بیشتر مسابقات استانی و کشوری شرکت می کردم و توانستم مقام های مهم کشوری را هم در همان سال های جوانی به دست بیاورم و چندین سال در استان اصفهان مقام دار باشم.
متاسفانه دوری شهرستان از مرکز استان، ضعف مالی، عدم حمایت خانواده ومسئولین و نیز نداشتن حریف های تمرینی و امکانات اجازه نداد وارد تیم ملی شوم هر چند قهرمانان ملی را در مسابقات مختلف شکست می دادم.
بعد از گذر از سن سی سالگی و بهتر شدن شرایط، بیشتر در مسابقات کشوری در رده سنی پیشکسوتان حضور داشتم و موفق شدم به پیراهن تیم ملی کشور عزیزم برسم و دو بار در سال های 85، 89 به مسابقات جهانی اعزام شدم.
امسال هم در مسابقات قهرمانی پیشکسوتان جهان در صربستان حضور خواهم داشت و امیدوارم با یک مدال از این مسابقات به کشورم برگردم.
همه فکر و ذکرم در این سال ها زندگی سالم برای خودم و خانواده ام و نیز کشتی گرفتن بوده است که خوشبختانه با دعای خیر پدر و مادرم که روحشان شاد باشد به این امر رسیده ام ولی همیشه آرزو داشتم در زمان حال جوان می بودم تا با قدرت بیشتری این مسیر را طی کنم.
هم اینک هم یک روز را نمی توانم بدون ورزش و کشتی سپری کنم و به طور مداوم به تمرین با پیشکسوتان و همچنین کار با جوانان عزیز کشتی دوست می پردازم و از خداوند می خواهم این توان را از من نگیرد.
باید از مسئولین شهرستان که مرا همیشه حمایت کرده اند و از مردم محجوب شهر عزیزم فریدونشهر به خصوص گرجی های مهربان که مرا همیشه مورد لطف خود قرار می دهند تشکر کنم و از مسئولین هم بخواهم که برای ورزش از هیچ تلاشی دریغ نکنند.
از پدر ها و مادرها خواهش می کنم حرف ما ورزشی ها را که خوشبختانه در بیشتر نقاط ایران ما را به عنوان پهلوان می شناسند گوش بدهند و فرزندان خود را در امر ورزش حمایت کنند و از هیچ تلاشی در راه کشاندن جوانان به سمت ورزش کوتاهی نکنند که اگر کسی قرار است اینده ای روشن داشته باشد فقط با همراهی ورزش می تواند به آن برسد.
حیدر سپیانی را می توان یکی از الگوهای ورزشی خوب برای جوانان نام برد که با تلاش و علاقه مثال زدنی اش به ورزش توانسته در این سن و سال، جسم و روحی سالم داشته باشد و از زندگی با ورزش خود لذت ببرد. اینکه وی چه میزان موفق بوده و تا چه سطحی کشتی گرفته و رنگ کدام مدالش بهتر یا جایگاه کدام سکویش بالاتر است، چندان مهم نیست، مهم این است که بتوانیم از تجارب پیشکسوتان ورزش برای رشد و گسترش ورزش شهرستان نهایت استفاده را ببریم و جوانان و نوجوانان را به سمت مقوله ای بکشیم که به نظر می رسد در دنیای امروزی نقش بسیلر مهمی در کنترل ناهنجاری ها و کمک به سلامت جسم و روح انسان ها دارد.
پونه زار با جمله معروف هادی عامل گزارشگر کشتی ایران از تمام زحمات و تلاش های پهلوان حیدر سپیانی تشکر می کند و برای وی و همه ورزشی های این دیار آرزوی توفیق می کند:
خسته نباشی دلاور
محسن رحیمی/ سردبیر پونه زار
خسته نباشی پهلوان
اخدی روستم ار دوگسخو
فریدونشهر به این قهرمانان افتخار میکنه خدا حفظشون کنه
خسته نباشی بهلون ولی گشتی تو خون گرجیاست
ماشاالاه قهههههههههرمان.
امیدوارم حالا حالاها بدرخشی